17-10-07

Met jou kan ik kersen eten - RE: jph

Milan Kundera ligt in mijn bed.

'Mensen vluchten meestal voor hun ellende weg naar de toekomst. Ze stellen zich op de baan van de tijd een lijn voor, waarachter hun ellende van het moment ophoudt.'

De Ondraaglijke Lichtheid van het Bestaan heeft al heel wat geelgoude inkt uit mijn markeerstift geslorpt. Mooi. Qua zinsneden. Maar ook die prudentie. Ik kocht het vorig jaar tijdens onze uitstap naar de Boekenbeurs. Of was het een jaar eerder, weet jij het nog?

Vijf november staan we er weer. Twee cultuurvriendjes in die oh zo onaantrekkelijke massa. Ga je weer op voorhand een uurtje in De Slegte snuisteren, foetelaarke?

Heet van de naald: de Lanakense arm der wet ontwarde niet zo lang geleden de knopen waarmee de eigenaar van de nachtwinkel in het centrum werd vastgebonden. Een overval, op vijf minuten van hier. Akelig, wetende dat drie deuren verder de kassa evenzeer rinkelt in de nacht. Nu ja. Ik laat er mijn slaap niet om, want ik ben uitgeteld. De stress van de laatste maand weegt door. Verandering alom. Verrassingen evenzeer.

De laatste paragraaf van je mail bijvoorbeeld. Inmiddels pronken jouw woorden al op www, zag ik net. Ik wikte en woog nog. Niet over de kern van mijn antwoord. Dat staat al vast. Maar hoe kan ik jouw literaire stijl benaderen? Niet. Dus reageer ik maar in aloude schrijfstijl: met haken aan de wallen onder mijn woorden ogen.

Het wil net lukken dat onze langdradige interpretatie van een oud op nieuw viering aan een update toe is. Tot nog toe sleepten mijn grootouders zich langs een koud buffet naar een asynchrone aftelling die nooit overeenstemde met het afgestoken vuurwerk. De helft van de familie verkaste al twee uur eerder naar hun thuisbasis in Schoten. De precieze vernieuwde aanpak ken ik nog niet, maar als ik me niet vergis schakelen we over naar een viering van het nieuwe jaar. Het 'oud' is wat het is. Verleden tijd. Het 'nu' dán zal een etentje zijn. Tijdens de middag. Op 1 januari. Denk ik.

Maar ik draai rond de pot.

Ik zie dat wel zitten. Iets gastronomisch. En een film. Goed gezelschap is de figuurlijke kers. Tenzij je een allergische reactie hebt op schaaldieren, noten of iets dergelijks. Dan lijk je werkelijk op een kers.

Sta je me toe eens te informeren bij mijn favoriete zaakje in Genk of ze op 31 december hun lekkere gerechten serveren? Zoals een aperitief van het huis (met een kers) gevolgd door een sappige junior beef met groentjes en frietjes en als slot een overheerlijke tartufo. Bijvoorbeeld.

Mag ik je al met inkt inschrijven in mijn agenda of verkies je voorlopig nog het grafiet?

Tot BB. (Dat staat geïnkt... én gemarkeerd.)

Dikke knuffel,

23:34 Gepost door [NeCo] in idolatrie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

ik hou van Kundera.

Gepost door: Licht | 29-10-07

De commentaren zijn gesloten.