11-10-07

Roodborstje

Soms tikt een gedicht op het raam
Ik sta op en laat hem erin
Een enkele keer heeft dat geen zin
Ik voed hem en geef hem een naam
Maar soms denk ik: ach laat maar staan
Al regent het nog zo hard
Vandaag ben ik boe en geen bard
Hij mag naar een ander toe gaan.
Dat doet hij dan ook na een tijd
Hij vliegt mijn gezichtsveld uit
En meteen daarop heb ik spijt:
Geen lente en geen nieuw geluid


Zo ging al zo dikwijls de Mei
van Gorter mijn neus voorbij.


Uit "De gedichten" van Nico Scheepmaker

21:11 Gepost door [NeCo] in poezie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.