16-09-07

Déclic

‘Je vader is twee keer geboren.’ 

Tijdens elk bezoek aan mijn grootouders, overvalt mijn grootvader me met zulke verrassende verhalen. Vroeger was dat wel anders. Vake heeft het niet op kleine kindjes. Te rumoerig, te speels,...
De déclic kwam er zo’n zeven jaar geleden. Onverwacht en onopgemerkt. Die zwijgzame en afstandelijke houding is verdwenen. Nu is hij een echte grapjas, die opa van me. Sec en ad rem. Een boeiende verteller die elk punt máákt en geniepig subtiel naar me kijkt of ik de clou snap. Hij ziet me graag, dat merk ik zo.

Mijn vader is de appel die aan zijn voet viel. Two of a kind. Maar het had dus anders kunnen zijn, aldus Vake: ‘Toen je vader zeven maanden oud was, had hij zijn tong ingeslikt. Drie uren heb ik eraan gewerkt om er terug leven in te krijgen. Ik legde hem in lauw water om zijn lichaamstemperatuur juist te houden, haalde zijn tong uit de keel en begon hem te reanimeren.’
Moeke: ‘Het had heel anders kunnen gaan. Pa ging vroeger slapen en vond je vader helemaal verdraaid in het slaapzakje dat ik voor hem gemaakt had. Ineens kwam hij naar onder met dat levenloze lijfje. Hij had er toen al aan gewerkt.’
Vake: ‘Hij had zich min of meer opgehangen. Na drie uren kwam hij terug. Gelukkig heeft hij er niets aan over gehouden... Je vader is twee keer geboren.’

20:32 Gepost door [NeCo] in familie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.