02-09-07

blèrende blokkendoos

Borsten zijn wel degelijk wapens. Een goed offensief, al bieden ze weinig bescherming. Naakt en in de olie verdwaal ik in de kleine kamers en gangen van mijn vuil bemeubelde blokkendoos. Toch voel ik geen veiligheid door me achter mijn bumpers te verstoppen. Elke vloerplank die meegeeft onder de eeltplekken van mijn voorvoet kan een valstrik zijn en een bom ontsteken. Ziek in mijn blèrende hoofd zoek ik op handen en voeten naar struikeldraden en andere boobytraps. Zonder explosies of kleren plof ik ijskoud, met de billen bloot, in de zetel. Daar treft Lucas me aan. Stilleven met meurende adem, sproeten, sinaasappelhuid en flinterdun haar.  

23:23 Gepost door [NeCo] in proza | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

alomvattende woorden... die je gevoelens weerspiegelen in de allusie op de slechte dingen des wereld...

Gepost door: Mario | 03-09-07

havin a bad breath-skin-hairday?
get well soon!

Gepost door: aleceiffel | 03-09-07

fictie laten we daar even duidelijk over zijn.

Gepost door: NeCo | 03-09-07

De commentaren zijn gesloten.