26-08-07

Zadelpijn

‘Waarschijnlijk zijn we over vier uurtjes terug.’ Met die gevleugelde woorden reed ik de zon in met mijn stalen ros. In het gezelschap van vijf ploeggenoten en twee van hun vriendjes bolde ik – zwetend van (fiets)angst – naar de mijn van Waterschei. Het startpunt van de elfde editie van Theater in het Zadel. Dit gebeurde om elf uur vanochtend.

Een bruin petje moest mijn ochtendhumeur en ‘bad hair day’ verbergen. De klak had ook een andere missie: een schaduw werpen op de verstarde blik waarmee ik elke bocht en mogelijke obstakels voor het draaiende rubber gadesloeg. Ik fiets niet graag, om even een understatement in de blogosfeer te smijten. Daar getuigen de botten in mijn rechterarm, linkerpink, (midden)neus en linkerarm van. ‘Dom neergetuimeld,’ verklaart de eerste breuk. ‘Vast blijven haken met het voorwiel en frontaal over het stuur gevlogen,’ aldus de twee volgende fracturen. ‘Een onzachte ontmoeting met de zijspiegel van een bochtafsnijdende, overhaaste monovolume,’ zal je horen van de (voorlopig) laatste in het rijtje.

Pijnlijke herinneringen opgefleurd door een watervrij weertje, mooie impressies, lekkere hapjes, meer drankjes en een verfrissend gezelschap met grappige kuren zoals fietsen met één blote en een geslipperde voet, maar evenzeer door endorfineversterkende, lachwekkende voorstellingen. Mijn favorieten? ‘De Kleine Scala’ - La Traviata in een mini-uitvoering met het operapodium en de personages verborgen in haar extravagante hoepeljurk - en 'Mario, Queen of the Circus'.

Het was uiteindelijk half acht toen ik mijn door zadelpijnen getergde achterwerk in de autozetels duwde. De vele tussenstopjes hadden het trapwerk verlicht en het uurwerk doorgedraaid. Een douche en enkele ongestretchte uren later voel ik het zadel nog tegen mijn billen drukken en het trapgeweld door mijn beenspieren zinderen.

Morgen zal ik de vele treden op mijn werkplaats op- en afstappen als had ik kak in mijn broek. ‘Nooit stap ik nog op een fiets,’ zal mijn antwoord zijn aan vragende ogen. Tot volgend jaar natuurlijk, voor wederom een cultuurfestijn in doodlopende straatjes, monumentale gebouwen en natuurgebieden.

22:31 Gepost door [NeCo] | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.