08-08-07

Sportieve furie

Zojuist heb ik hele stukken vel van mijn rood gebarsten huid gezweet.  

Na een eerder toevallige deelname aan het beachvolleybal tornooi in As, stonden mijn schouders en nek rood getekend door de zon. Het zweet tijdens de training vanavond zorgde voor ontploffende blaasjes in mijn vel. Geen aangenaam zicht, noch gevoel.

De derde training was een persoonlijke miskleun. Slechte recepties en gebrekkige beweging. Ik ben nog niet aangepast aan mijn werkritme na de vakantieroes van drie weken. Late nachten (vakantieritme) en vroege ochtenden (werkcadans) stapelen zich op in zichtbare wallen onder mijn donkerbruine ogen. Ik verlang naar het weekend. Ook al vliegen die twee dagen om. Zeker met wedstrijden in het verschiet.

Sinds ik terug in een sportieve furie ben, zijn de tintelingen in mijn vingers echter voelbaar verminderd. ‘Rust roest,’ verklaart mijn moeder de klachten van de afgelopen. Ik geef haar bijna gelijk. Voorlopig houdt de rechterkant van mijn kleine lijf de slagen op - en klappen van - het leer vol. Ik wil het nog negen maanden incasseren. Om dan mijn laatste seizoen in tweede provinciale in schoonheid te eindigen met mijn platonisch zusje.

23:35 Gepost door [NeCo] | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.