15-09-06

Sneak

Mijn oproep werkt compleet niet. Vandaar een sneak preview. Wat volgt er na die eerste kernachtige zin/belediging?


1

‘Keuteldraaier.’

Het theezakje zwemt in de buik van de glazen pot. Een papieren foetus die langzaam leegbloedt in het vruchtwater. Met een neurotisch gebaar trek ik hem sputterend langs de wand naar boven. Hij gilt wanneer ik het touwtje rond de koffielepel span. Ik pits het laatste aftreksel uit het levenloze builtje en grijp naar de suikerpot.

‘Zei je iets?’

Als bezeten roer ik tot een half klontje volledig in het rozenbottelwater verdwijnt. Ik maak me op voor wat zoet sadisme in de duistere dageraad. Ondankbaar grijnzend zet ik me op het aanrecht en voel hoe gemorste druppels mijn pyjamabroek binnendringen.

Lucas staat in de deuropening. Zijn sigaret gloeit. Knetterend brandt hij een centimeter van zijn vloeitje op met een lange trek.

‘Je rookt rechts, maar je draagt links’, zeg ik. Hij trekt zijn boxershort omhoog. Ik kocht het stuk textiel voor zijn twintigste verjaardag. Een goedkoop exemplaar uit een of andere ketenwinkel. Grijs, met drie plastic knoopjes vooraan en op de achterzijde ‘I’m full of it’. Nu, drie jaar later, kan je zonder problemen door het katoen naar de televisie kijken zonder het gezicht van – ik zeg maar wat – Martine Tanghe te vervormen. Ze oogt gewoon wat grijzer.

‘Wat?’ krast zijn gekreukte stem. Hij kucht, laat zijn keel knorrend trillen, hoest een fluim op van ergens diep aan zijn teelbal en spuwt de rochel in de wasbak langs me.

‘Heeft het één iets met het ander te maken?’

‘Heeft het één iets… Djeezes, ik weet niet. Ik keuter met links in mijn neus en krab met rechts aan mijn oksels. Wat doet dat er nou toe?’

‘Hm.’

Ik drink een slokje. De thee smaakt zoet.

‘Blijft je testosteron misschien in evenwicht door eerst aan je sigaret te trekken en dan aan je…’

‘Eef, hou je bek!’

‘Wat?’ Ik veins mijn onverschilligheid en kijk ongeloofwaardig lief naar Lucas. Hij staat nog steeds over de pompbak gebogen. Vlak naast me. Ik ruik zijn ochtendzweet.

Ik kruis mijn rechterbeen over mijn linkerknie en trap met mijn bomma-pantoffel tegen zijn billen. Per ongeluk… Niet.

‘Godverdomme Eef, wat moet dat?’

Lucas veert recht en klopt met zijn vuist op het aanrecht. Langs zijn vuile nagelriemen, steken kleine velletjes omhoog.

Hij bijt nog steeds, de neuroot.

‘Je nagels zijn vuil.’

Hij staart.

‘En je vingers zien eruit alsof ze stinken. Stinken ze?’

Ik geniet van dit verneukeratieve spelletje. Ik wil hem laten bloeden onder zijn vijfde rib.

Lucas krabt geïrriteerd aan zijn bovenlip. Zijn stoppels staan grof. Varkenshaar, noemt onze kapper dat. Dik en stug. Vormeloos. Zijn haren hangen steeds als een verloederde driehoek langs zijn kaken. Een echte coupe fatale.

‘En? Stinken ze?’  

 Hij draait zich om. Boven de dalende horizon van mijn thee zie ik hoe zijn schriele benen wegwandelen van het aanrecht. Weg van mij. Weg van de rozenbottelvlekken op mijn pyjamabroek. De mazen van het textiel glijden verontwaardigd over zijn huid. ‘I’m full of it’. Hij tart me, de imbeciel.

 

23:20 Gepost door [NeCo] in proza | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Keep going.

Gepost door: Eefje | 16-09-06

smaakt naar meer. a private hell zinnelijk verbeeld, lijkt me.

Gepost door: bert | 18-09-06

moooooooooooore Gimme gimme more :-)
like it
grtz x

Gepost door: illy | 19-09-06

A'ight Zeeerrrr mooi Nele ;)

Gepost door: Steve-O | 26-09-06

Goh ... is dat je vriendje die jij beschrijft?

Mooi beschreven ... al had ik er toch iets meer à la Yvonne Kroonenberg van verwacht ...

Gepost door: headthrick | 19-10-06

De commentaren zijn gesloten.