08-09-06

RE: Aan Var


Ik zie hoe mijn eerste centjes wegsmelten als sneeuw voor de zon. Moet ik nu blij zijn met die nazomer? Ik zag die euro's liever even bevriezen.
Dat schrijven van mij, daar hoort ook een nuance. Momenteel pen ik volop ideeën neer voor hoofdstuk twee (of het vervolg van hoofdstuk één, daar ben ik nog niet uit. Zeven pagina's voor een hoofdstuk, is dat voldoende? Neen, geen word-pagina's, maar pagina's in het formaat van Reus en Slaap. Min of meer. Toch handig wanneer je je schrijfsels kan lay-outen in boekvorm. Leve de nascholing in het CVO).
Maar ik ratel. Ik ratel vaak de laatste tijd. Ik ratel en draai. Ik heb mijn draai min of meer gevonden. Ik ben gelukkig. Ik werk. Ik volleybal. Ik fitness. En ik ben zowaar 5 kilo lichter en gevuld met een lichte hoop dat ik zodadelijk - na de douche - mag pochen over 6 kilo. Leve de cd-rom van de weight watchers en mijn moeder die mij steunt in deze nieuwe levenstwist. Leve het leven. Leve de twist.
Stuur me jouw voetbalkalender eens door, als je durft. Wie weet stel ik mij wel eens incognito op aan de zijlijn. Gecamoufleerd, zodat de druk niet te hoog wordt. Met takken in mijn korte haar en groene striemen op mijn kleding, omdat ik het voetbalveld pas na een heuse survivaltocht vond.
Alles uit de kast. Ik pik er af en toe wat van mee. Bij Berckmans dacht ik even aan jou. Had ik je die avond niet gesmst?
Dat CC-lijstje, daar wacht ik op. Voor een volgende culturele uitstap ben ik wel te strikken. Al steken die verduivelde wedstrijden (reserve -én hoofdmatch op 1 dag, vlak na elkaar) wel stokken in de figuurlijke wielen. Volleyballen op wielen lijkt me namelijk niet makkelijk. Chapeau voor mindervaliden die dat moeilijk spel misschien wel ondernemen. Of doen zij dat niet op hun zitvlak. Wederom, hoedje af.
Hoedje af, want morgen naar de kapper. Kortwieken. Hopelijk valt er nog eens iets opvallends mee aan te vangen. Je kent me... waandachtige blikken vang ik op met een glimlach. Of af en toe een grijns. Hangt af van mijn karaktersprong op dat moment.
Mijn beste, hopelijk tot gauw. Vergeet Monster House niet. Vergeet mij niet. Vergeet jezelf niet. Keren we tevreden terug?
grr. NeCo

23:33 Gepost door [NeCo] | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.