12-07-06

Zeperd

 

Zeperd.

Synoniem: deconfiture.

Hmm. Grappig woord. Van waar komt dat?

Ach, dat maakt niet zo veel uit. Al draag ik het met me mee. En u ook, schat ik.

 

Niet één schamele zeperd.

Neen.

Nee nee nee.

Meerdere zeperds.

 

Alle zeperds van de bloedlijn in hogere hiërarchie. Al hun tekortkomingen en mislukkingen.

Alles waar ze zelf van af zien.

Vaak gecamoufleerd. Althans, dat pogen ze. Steunend op de rand van het kookeiland. Het bloed trekt uit de handkussentjes weg terwijl een lege blik de kamer vult. Of ze staren naar ontgoochelde bloesemkopjes in drenzerig weer.

Soms ostentatief. Witte knokkels omsluiten een geladen brief en keilen die niet veel later tegen de muur. Zwaar van de klotewoorden valt de brief tegen de grond. Het huis davert van de stilte.

Enkelen betrekken je in hun achterdocht en lepe haatspelletjes, omdat ze zo – en enkel zo – hun onverwerkte emoties kunnen uiten.

 

De hogere bloedlijn onderschat de akoestiek van hun hart, hun hoofd, hun kwintessens. Dat, of ze onderschatten ons gehoor. Onze zintuigen. Ze wassen nog liever hun mond uit met zeepsop voordat ze de spanning erkennen, de fouten toegeven, de ontrouw onderkennen.

 

En heel deze gruwel zit vermengd met mijn eigen hemoglobine. De bloedkleurstof die mijn vader en moeder mij gaven na een innige nacht. Rood, zoals vandaag naar het schijnt.

 

Vaak overvalt de vrees me op klaarlichte dag.

Dat ik ook zo word. Dat ik dezelfde fouten zal maken, net omdat ik ze zo hard vermijd. En omdat ik ze zo verafschuw. Omdat ik dezelfde lucht adem. De knetterende spanning tot me neem. Omdat ik ze haat en lief heb. Omdat de grenzen zo fijn zijn. Fijn als smal, klein, dun. Eng.

 

19:27 Gepost door [NeCo] | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

gr als een ijspriem roerend in een pulserende lichaam. behoorlijk glimlachverkillend, dit...

Gepost door: b | 19-07-06

De commentaren zijn gesloten.