23-04-06

Bedevaart

 

Waar stilte verlangend in haar ogen priemt

En rust de wonde begeestert,

Daar huist hij –

Pelgrim die blikken steelt,

Zwerver van genot.

 

Waar die nomade

Geruisloos de wereld aanschouwt

En huilt als een prairiehond

Terwijl de tollende aardkogel

Zijn ziel uit elkaar rijt,

Daar schouwt zij –

Mot met gescheurde vleugels

En vlinderachtig temperament.

 

Daar waar ze verzachtend stappen

Over de ruwe kopjes

Van hun koterjaren

Registreren versplinterde theses

De moed der wanhoop.

 

Plaveisel van hun bedevaart.

 

21:26 Gepost door [NeCo] | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.