18-11-05

Vrolijke friends

 

Een druk op de startknop. Kleurvonken regenen over het beeldscherm. Centraal in de leefkamer brandt de televisie als een knetterend kampvuur. Rond de hypnotiserende warmte drommen volledige gezinnen samen. Jimi Hendrix-gewijs start de ‘pater familias’ een welbekende riff. Ik ga het zeggen, Luc: v-r-o-l-i-j-k-e v-r-i-e-n-d-e-n.

 

Een Nonkel Bob en Tante Terry-opleving moedigen we best niet aan - de paarse jumpsuits van de hedendaagse Nicole en Hugo verteren nog slecht – maar als televisie haar kijkers samenbrengt, is tegenstand overbodig. Want het scoutseffect van het medium beperkt zich niet louter tot de huiskamer. Neen, de beeldbuissamenleving breidt zich uit tot bruine kroegen, groene parken en roetzwarte arbeidsplaatsen.

 

Overal kan je samentroepen om als besmeurde broekventjes Eva Pauwels te verheerlijken. Plannen die een Fata Morgana-plaats tot een vijfsterrenstad omtoveren, druppelen eveneens in de sociale spraakwaterval. En heb je die nieuwe Bob-campagne al gezien?

 

Samen is alles mogelijk, dus moet iedereen wel een beetje ‘Sam’ zijn. Zelfs de Pfaffs kennen het ‘Sam-zijn’. Meer nog, ze profileren het, dus wat houdt de rest dan tegen?

 

Toegegeven, de zeepsmoelen van de media boezemen ons weinig vertrouwen in. Ze verschuilen zich niet meer in uitgesponnen feuilletons. Over elke tong die zich aandient, maken ze een buitensporige koprol. Openbaar of commercieel. Vervlakking, zeg je? Misschien. Maar televisie verbreedt meer dan het afstompt. Het informeert en voedt op. Maar eigenlijk ligt de keuze bij de kijker. Want is televisie niet zo sociaal als het individu dat ernaar kijkt?

 


17:20 Gepost door [NeCo] | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

sam ik peins dat ik niet zo echt consequent sam ben...
enne jah tv...is maar tv hé

Gepost door: lord cms | 20-11-05

De commentaren zijn gesloten.