30-09-05

Passieve lust

 

Willen en eigenlijk ook kunnen, maar niet echt durven.

 

Die negen woorden sommen het gebrek aan actieve lust in mijn leven op. De moraal leest u in de startzin: einde tekst. Of toch… Misschien leest u graag een context voor die uitspraak. Anders stopt u hier maar met lezen.

 

De begeerte in mijn leven is groot, maar sluimert. Passieve honger in mijn geest. Mijn driften stagneren omdat ik alle handelingen in mijn geest niet krijg gefilterd. Ik wil kunnen leven met mijn verstand op vriespunt. Niet zieden. Ik wil mijn brein niet meer koken.

 

Want momenteel verdampen situaties onophoudelijk in het uitdenken van mogelijke gevolgen en betere omstandigheden. Kortweg: piekeren vormt de chaotische structuur van mijn dag. Hier zit ik dan als een hypocriet met een devies: “piekeren is misbruik van de verbeeldingskracht.”

 

Arresteer me, ik molesteer mijn creativiteit en negeer de realiteit.

 

Alle plezante affaires blijven beperkt tot mijn denkbeelden. En dan heb ik het niet alleen over vleselijke invallen, maar over alle mogelijke handelingen van een vrouwmeisje dat wis en warempel leeft. De ontdekkingstrip in Gent, het bezoek aan mijn buikzwemmende achternichtje –of neefje in Antwerpen, de avances - met optimaal resultaat weliswaar - die ik bij 'hem' maak, het succesvolle schrijfproject, …

 

Op mijn bureaublad staan welgeteld acht tekstbestanden die aandacht vragen. Elk enkele regels ver. Zonder midden en slot. Een beetje zoals mijn werkelijkheid. Alles blijft beperkt tot de proloog.

 

Dagdagelijks neem ik een aanloop naar de realisatie van mijn wil, maar halverwege de springplank treuzel ik. Ik talm boven de diepte en uiteindelijk duik ik niet. Bij nadere beschouwing ligt het niet aan angst of durf. Ik vertrouw niet op mezelf.

 

Goh. Schrijven als goedkope therapie. “Ontdek jezelf in duizenddriehonderd tekens.”

 

Genoeg getalmd in mijn cadansloze 23ste levensjaar. Zondag mag de nmbs mij treinen naar Gent. Wie (ont)spoort mee?

 
 
 
"doe ik het of doe ik het niet"

00:44 Gepost door [NeCo] | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

mijn brein voerhit ook meermaals, kookpunt edoch niet, rode zone weliswaar wel
ontsporen doe ik niet, treinen evenmin, vier wielen brengen mij voorlopig waar ik zijn wil al denkt de geest er anders over ;-)

Gepost door: lord cms | 02-10-05

De commentaren zijn gesloten.