06-02-08

en en en, en niets

Mijn dagen bestaan uit én én én, en niets. Zondag hoofddag, bijvoorbeeld. Vanuit mijn raam zag ik wiebelende koppen van papier maché voorbij marcheren op hoempappa-muziek. En overal hoorde ik gejoel en het geluid van kletterende, klevende karamellen. En toen weerklonk niets. Maar voelen deed ik wel. Pijn. Alomtegenwoordig was ie. De pijn. Een hoofd als een speldenkussen. En het monstertje van stress, vermoeidheid, angst en verandering die gretig pijnprikte. Tot brakens toe. Ach, binnenkort is er Schotland. Met leuke monsters, vermoeidheid en verandering.

16:26 Gepost door [NeCo] | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

09-12-07

introspectie

Waarom schrijf je niets?
- Omdat het op dit moment maar moeizaam gaat. Inspiratie komt in kanalen die uitmonden in een verhaal. Momenteel is de sluis van mijn woordenvloed gesloten. Maar de beelden stromen nu rijkelijk.

Waarom komen de woorden moeilijk?
- Mijn werk slorpt veel tijd op. Wijzigingen leidden tot meer verantwoordelijkheid. En de laatste tijd ren of rij ik van hot naar her in het weekend. Dat belemmert mijn gedachtengang over goede teksten.

Wat heb je zoal uitgespookt sinds jouw voorlaatste post?
- De haren laten bijknippen. (Ik wil ze graag nog eens laten groeien.)
- Mijn verjaardag meermaals gevierd.
(Met vrienden en diverse familieleden.)
- Plopsa-land bezocht met mijn achternichtje en haar ouders.
(De sint was er. En Bruno Wyndaele!)
- Volleybalwedstrijden gewonnen en verloren. (Leve het reserventeam!)
- Begonnen aan Het portret van Dorian Gray.
(Nog niet ver gevorderd, helaas.)
- Een nieuw scherm gekocht. (En 450 euro uitgespaard.)
- Gepuzzeld aan een website-concept en -ontwerp.
(Staat nog in de kinderschoenen.)
- Mijn petekind Axl ontmoet.
(Hij past nog niet in kinderschoentjes.)
- Tafels afgeruimd tijdens de mosseldag.
(Vettig werk zeg ik u!)
- Een cadeau ontworpen voor Axl.
(Na kerst toon ik het wel eens.)
- Kerstinkopen gedaan. (Wat kan ik voor mijn papa kopen?)
- Een digitale camera aangeschaft en uitgetest.
(Heden op het net geflickr't.)

Wat gaat er nu gebeuren op necologisme?
- Geen idee. Sorry dat ik weinig duidelijkheid kan scheppen over het vervolg. Ik wil schrijven, echt waar. Maar het lukt niet. Nu niet. En ik zal het niet forceren. Integendeel. Ik ga eventjes verder genieten van dat andere inspiratiekanaal.

13:53 Gepost door [NeCo] in algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

01-12-07

XS veroorzaakt aXL emoties

Axl_011207bOm 4u21 vanochtend krijste hij uit volle borst en tijdens zijn achtste levensuur sliep hij alweer. In mijn armen! Ik gokte juist. Mijn petekind is een flink uit de kluiten gewassen jongen: AXL. Ja! Ik ben stapelverliefd op hem. Verfrommelde handjes en al! En alsof dit nog niet voldoende emoties naar boven bracht... Kort na het bericht over de geboorte vroeg mijn oudste broertje me als getuige voor zijn huwelijk volgend jaar. Onder het mom van een laat verjaardagscadeau. Leve 01.12.07!

22:16 Gepost door [NeCo] in familie | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

05-11-07

BB-roes

Hij was laat. Maar dat komt vooral omdat ik veel te vroeg was.

Het was ook rustiger dan 366 dagen geleden. Af en toe konden we onze armen zelfs uitstrekken zonder iemand te porren. En dan volgde die acute aanval van literaire koopwoede tussen half tien en half vijf.

Nieuwe turven in mijn rek:

De toverberg – Thomas Mann
Metamorphosen – Ovidius
Lelieblank, scharlakenrood – Michel Faber
Mrs. Dalloway – Virginia Woolf
Het portret van Dorian Gray – Oscar Wilde
Dode zielen – Nikolaj Gogol

Bleven staan in Antwerpen, vol vingerafdrukken van NeCo:

Faust – J.W. von Goethe
De goddelijke komedie – Dante Alighieri

18:26 Gepost door [NeCo] in idolatrie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

17-10-07

Met jou kan ik kersen eten - RE: jph

Milan Kundera ligt in mijn bed.

'Mensen vluchten meestal voor hun ellende weg naar de toekomst. Ze stellen zich op de baan van de tijd een lijn voor, waarachter hun ellende van het moment ophoudt.'

De Ondraaglijke Lichtheid van het Bestaan heeft al heel wat geelgoude inkt uit mijn markeerstift geslorpt. Mooi. Qua zinsneden. Maar ook die prudentie. Ik kocht het vorig jaar tijdens onze uitstap naar de Boekenbeurs. Of was het een jaar eerder, weet jij het nog?

Vijf november staan we er weer. Twee cultuurvriendjes in die oh zo onaantrekkelijke massa. Ga je weer op voorhand een uurtje in De Slegte snuisteren, foetelaarke?

Heet van de naald: de Lanakense arm der wet ontwarde niet zo lang geleden de knopen waarmee de eigenaar van de nachtwinkel in het centrum werd vastgebonden. Een overval, op vijf minuten van hier. Akelig, wetende dat drie deuren verder de kassa evenzeer rinkelt in de nacht. Nu ja. Ik laat er mijn slaap niet om, want ik ben uitgeteld. De stress van de laatste maand weegt door. Verandering alom. Verrassingen evenzeer.

De laatste paragraaf van je mail bijvoorbeeld. Inmiddels pronken jouw woorden al op www, zag ik net. Ik wikte en woog nog. Niet over de kern van mijn antwoord. Dat staat al vast. Maar hoe kan ik jouw literaire stijl benaderen? Niet. Dus reageer ik maar in aloude schrijfstijl: met haken aan de wallen onder mijn woorden ogen.

Het wil net lukken dat onze langdradige interpretatie van een oud op nieuw viering aan een update toe is. Tot nog toe sleepten mijn grootouders zich langs een koud buffet naar een asynchrone aftelling die nooit overeenstemde met het afgestoken vuurwerk. De helft van de familie verkaste al twee uur eerder naar hun thuisbasis in Schoten. De precieze vernieuwde aanpak ken ik nog niet, maar als ik me niet vergis schakelen we over naar een viering van het nieuwe jaar. Het 'oud' is wat het is. Verleden tijd. Het 'nu' dán zal een etentje zijn. Tijdens de middag. Op 1 januari. Denk ik.

Maar ik draai rond de pot.

Ik zie dat wel zitten. Iets gastronomisch. En een film. Goed gezelschap is de figuurlijke kers. Tenzij je een allergische reactie hebt op schaaldieren, noten of iets dergelijks. Dan lijk je werkelijk op een kers.

Sta je me toe eens te informeren bij mijn favoriete zaakje in Genk of ze op 31 december hun lekkere gerechten serveren? Zoals een aperitief van het huis (met een kers) gevolgd door een sappige junior beef met groentjes en frietjes en als slot een overheerlijke tartufo. Bijvoorbeeld.

Mag ik je al met inkt inschrijven in mijn agenda of verkies je voorlopig nog het grafiet?

Tot BB. (Dat staat geïnkt... én gemarkeerd.)

Dikke knuffel,

23:34 Gepost door [NeCo] in idolatrie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Het ei van de feniks

‘De fik erin’, dacht iemand ergens. Ik had de lont opgemerkt. Dat wel. De keien botsten al vaker. Dit maal volgden de vonken echter. Een besluit van hogerhand zorgt voor jeuk aan mijn schouders. Het vuur verteert mijn vleugels, maar het ei ligt al klaar voor volgende maand.  

Change is the constant, the signal for rebirth, the egg of the phoenix. Christina Baldwin

18:09 Gepost door [NeCo] in quote | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-10-07

De ontvankelijke kruisbestuiver

"Breed" is de term die uw culturele interesse het best samenvat. Schoonheid is belangrijk, eenvoud siert, warme kleuren genieten uw voorkeur.U geniet liefst van cultuur in gezelschap van andere mensen: de groep geeft u een geborgen gevoel. U wisselt graag van gedachten met anderen over uw culturele ervaringen, de raakvlakken over disciplines heen zijn uw leidraad.Uw C-spot bevindt zich in uw beide armen en verbindt uw ellebogen met uw schouders. Wanneer u bevlogen over iets praat, zal u uw woorden kracht bijzetten met elegante handgebaren. Het zijn deze sierlijke bewegingen die uw C-spot zullen stimuleren, waardoor u zich met nog meer overgave in het gesprek zal storten.Ontdek je eigen C-spot met cultuurweb.be

09:57 Gepost door [NeCo] in algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

neCo-spot

09:36 Gepost door [NeCo] | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-10-07

Een vogel

Een vogel is een vis die niet kan vliegen.

Een vogel is een vis die niet zonder water kan

en op het droge snakt naar lucht.

Een vogel is een vis die hoog moet
omdat hij lijdt aan dieptezucht.

Een vogel moet landloos balanceren
op de horizon tussen verlangen en vlucht.

Een vogel is een vis die tegen de hemel
kleeft, een beest dat zijn lot lipleest.

Maar een vogel is en blijft een vis.

Jan Geerts

14:11 Gepost door [NeCo] in poezie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-10-07

Zaterdagnacht

Ik laat je ontwaken met ‘hop hop’-verhaaltjes. Ach. Je kent me. Een verlaten weekendnacht. De lichtende knopjes aan de naakte hemel weerkaatsen in mijn hand. Een voor een toets ik mijn boodschap op de sterren in mijn palm. Zag je ze verschijnen daar aan de oever van de Maas?

20:43 Gepost door [NeCo] in algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-10-07

Roodborstje

Soms tikt een gedicht op het raam
Ik sta op en laat hem erin
Een enkele keer heeft dat geen zin
Ik voed hem en geef hem een naam
Maar soms denk ik: ach laat maar staan
Al regent het nog zo hard
Vandaag ben ik boe en geen bard
Hij mag naar een ander toe gaan.
Dat doet hij dan ook na een tijd
Hij vliegt mijn gezichtsveld uit
En meteen daarop heb ik spijt:
Geen lente en geen nieuw geluid


Zo ging al zo dikwijls de Mei
van Gorter mijn neus voorbij.


Uit "De gedichten" van Nico Scheepmaker

21:11 Gepost door [NeCo] in poezie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-10-07

Vooruitblik

“Wat? Geen reacties. Hoe kan dat nu, zusje?”

Broertje heeft de tijd gevonden om mijn lang vergeten blog nog eens te lezen. De consternatie is groot wanneer hij zijn bericht bereikt. Geen ‘goed geschreven zusje’ of ‘tof dat je die tekst schreef’. Neen hoor. ‘Geen reacties?’ Dàt vraagt Broertje uitdagend.

Hij jent me. “We tellen voor jou een partner, zusje. Dat heb je ons beloofd.”

Dat heb ik. In een moment van overmoed. Inderdaad. Zowel aan Broertje als aan Grote Broer, dus ontkennen lukt niet. Een gezamenlijke trouw was voor mij geen optie, want “Ik wil twee keer met een ander accessoire aan mijn arm verschijnen.” 

Ja. Dat zijn mijn woorden.*kijkt bedeesd*

Ik hou van uitdagingen. De lat mag hoog liggen, maar bij dit onderwerp heb ik al moeite met een drempel. Laat staan een lat op polsstokhoogte. Ook al heb ik die er zelf gelegd.

Mijn deadline ken ik nog niet. Noch Broertje, noch Grote Broer heeft een datum vastgelegd. Ik reken op een klein jaar om mijn vrijgezellenbestaan in te ruilen voor een duo-leven. Kortom: 2008 wordt een jaar als elk ander. Maar laat ik eerst 2007 tot een goed einde brengen.

22:14 Gepost door [NeCo] in familie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-09-07

2 meter 64

Ik ben gegroeid, zo voelt het toch aan.
Een meter erbij, op drie minuten tijd.

Nu wachten tot december.
Op mijn petekind.

Bedankt voor het vertrouwen T&W.
Dikke béés.

Meter-aanvraag_72dpi

17:58 Gepost door [NeCo] in familie | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

24-09-07

niet in één zin

Ik mag niet meer goegelen naar ziektebeschrijvingen. Mijn tikker verdraagt het niet te weten dat het hart van mijn vader het ook niet meer verdraagt.

‘Hij zag vandaag een cardioloog,’ vertelt mijn broer tijdens een onverwacht bezoek. ‘Die hartspecialist constateerde stenose aan het hart. Zijn hartklep sluit niet goed. Bovendien zijn er verschillende andere aders verkalkt.’ 

Ik krijg een klap in mijn gezicht. Een hartaandoening. Mijn vader. Twee elementen die niet thuis horen in één zin. 

‘Het is allemaal niet zo erg,’ vertrouwt mijn broer me toe. Maar mijn ogen geloven hem niet. Ik denk aan stents en overbruggingen. En wanneer ik ‘open hart operatie’ over de tong van zijn verloofde zie struikelen, draai ik me om. Ik breng een sigaret naar mijn lippen en zoek naar adem.

Een contradictie. Net zoals ‘een hartaandoening’ en ‘mijn vader’. Twee elementen die niet thuis horen in dezelfde zin. Ik hard dit niet.

23:17 Gepost door [NeCo] in familie | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

21-09-07

Giswerk

Ik wacht momenteel een officiële bevestiging af van een toekomstige blogpost. Hopelijk ontvang ik die goedkeuring snel. Ik geef alvast de titel als teaser. Duimen dat je de rest gauw te lezen krijgt.

"2 meter 64"
 

Laat het giswerk beginnen.

18:49 Gepost door [NeCo] | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

19-09-07

tussen haakjes

op in langs

de kast

 

daar waar we praten tussen haakjes

weleer weer als vanouds:

samen gespleten

 

[ik mis je.

en je woorden.]

 

gekruiste armen

geschrankte tenen

jij dag ik nacht

 

[ik ons ook.]

22:58 Gepost door [NeCo] | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

als ik de deur dan sluit

als ik de deur dan sluit
en luid je naam zwijg,
je huid niet streel maar
huil, een pen je krast,
het stille papier dan krijst
terwijl de trap de touwen hijst
als ik krimp en krampachtig
krom drink van de mist
als ik sterf van gemis
als ik zwerf door mezelf
kom me dan tegen

Carl De Strycker - (via)

18:01 Gepost door [NeCo] in poezie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-09-07

Déclic

‘Je vader is twee keer geboren.’ 

Tijdens elk bezoek aan mijn grootouders, overvalt mijn grootvader me met zulke verrassende verhalen. Vroeger was dat wel anders. Vake heeft het niet op kleine kindjes. Te rumoerig, te speels,...
De déclic kwam er zo’n zeven jaar geleden. Onverwacht en onopgemerkt. Die zwijgzame en afstandelijke houding is verdwenen. Nu is hij een echte grapjas, die opa van me. Sec en ad rem. Een boeiende verteller die elk punt máákt en geniepig subtiel naar me kijkt of ik de clou snap. Hij ziet me graag, dat merk ik zo.

Mijn vader is de appel die aan zijn voet viel. Two of a kind. Maar het had dus anders kunnen zijn, aldus Vake: ‘Toen je vader zeven maanden oud was, had hij zijn tong ingeslikt. Drie uren heb ik eraan gewerkt om er terug leven in te krijgen. Ik legde hem in lauw water om zijn lichaamstemperatuur juist te houden, haalde zijn tong uit de keel en begon hem te reanimeren.’
Moeke: ‘Het had heel anders kunnen gaan. Pa ging vroeger slapen en vond je vader helemaal verdraaid in het slaapzakje dat ik voor hem gemaakt had. Ineens kwam hij naar onder met dat levenloze lijfje. Hij had er toen al aan gewerkt.’
Vake: ‘Hij had zich min of meer opgehangen. Na drie uren kwam hij terug. Gelukkig heeft hij er niets aan over gehouden... Je vader is twee keer geboren.’

20:32 Gepost door [NeCo] in familie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-09-07

Blue @ Bourla

100_0736c1

22:57 Gepost door [NeCo] | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Prostaat en sigaretten

Sigarettenpauzes gaan al enige tijd buiten door. Soms staan we met z'n vijven in de mist. Af en toe praten we met tweetjes bij. Of ik sta alleen. Dan valt mijn oog op (on)opvallende events. Zoals de nieuwe scheutjes op een gesnoeide struik en de herfstkleuren aan de boomkruinen. Maar ook de oudere kerel in maatpak die op zijn passen terugkeert en beslist om het mijngebouw van Winterslag te gebruiken als openbaar urinoir ontsnapt niet aan het zicht. Wanneer hij verdwijnt zie ik hoe zijn straal de muur verkleurt. Deze Manneke Pis had duidelijk geen prostaatproblemen.

15:43 Gepost door [NeCo] | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-09-07

Op het gemak, maar dan anders

Waar was ik?

Ergens tussen Overpelt en Lanaken, met mijn vertrouwde geografische handicap. Harry Potter III speelde blijkbaar op de televisie. En ergens in Vlaams-Brabant vroeg Broertje de pot zuurtjes aan Liefje.
Kusgeluidjes kwamen uit haar mond. Een afkoopsom. Broertje besloot er over na te denken op het gemak. Opgelucht, toegeritst en vastbesloten kwam hij terug met een tegenvoorstel: een verlovingsring in ruil voor de zuurtjes.
En zij zei ja. 

Kandidaten om mij meermaals op de dansvloer te vergezellen in de loop van 2008?

08:15 Gepost door [NeCo] in familie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-09-07

Op het gemak

Ik probeer in stilte te plassen. Op een openbaar toilet durf ik natuurlijke gassen en vloeistoffen amper te laten ontsnappen. Gêne is mijn deel in publiek. Daar lijkt hij geen last van te hebben.

Ik herken hem aan zijn schrapende keel, hoor hoe hij het privaat binnenstapt en zijn rits opent. Dan volgt een stortend geluid.
Negeren lukt niet. In een wc-kotje zijn er maar zoveel dingen waar je jouw aandacht op kan vestigen. Een rol wc-papier, deurklink en vuilbak zijn niet de meest dynamische gedachtenverzetters. Dus hoor ik hoe zijn toiletbezoek zijn karakter aftekent in de pot. 
Hij pist zoals hij praat. Als een krachtige waterval die door rotsen splijt. Die alles zonder grip en iedereen zonder houvast meesleurt. Ik hou mijn knieën vast. Ik, boei voor mezelf. Anker, baken, redding.

19:00 Gepost door [NeCo] | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-09-07

Over PP-ontgroening

'Jij luistert met je buik, ik te vaak alleen met m'n oren.'
- jph

20:21 Gepost door [NeCo] in idolatrie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-09-07

Nacht in Parijs

drie lucifers, een voor een aangestreken in de nacht
de eerste om je hele gezicht te zien
de tweede om je ogen te zien
de laatste om je mond te zien
en dan heel het donker om me dat alles te herinneren
als ik mijn armen om je heen sla.

Jacques Prévert

19:07 Gepost door [NeCo] in poezie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-09-07

Pricken 2

pricken2_logo2Prikker. Prikken. Pricken. Van bakkerij tot kruidenier met zoethout, babbelutten, spekken, belegde broodjes en koffie in de rekken. Huis Pricken - het oudste winkeltje van Hasselt - bestaat al sinds 1894. Met 'couque de Dinant' en 'couque de Reims' biedt de eeuwenoude kruidenierszaak in de Diesterstraat een exclusief assortiment aan waar je nu ook ter plaatse van kan genieten. Sluitend aan de authentieke winkel kan je in een gezellig, kleurrijk decor vol handgemaakte sierwerken van kunstbeoefenaars genieten van geprickte hapjes met een prickelende smaak. Koffie met zoetigheden en broodjes, wijn, prosecco, champagne,… Van onverantwoord lekker tot gezond.

12:47 Gepost door [NeCo] in idolatrie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-09-07

Schrijfwetten

Een geslepen pen snijdt woorden uit de brij. Buigt x- en o-benen recht om elke zin uit te lijnen aan de juiste kant voor het verhaal.
NeCo

21:30 Gepost door [NeCo] in quote | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-09-07

filosofie

 ‘Great men are always of a nature originally melancholy.’
Aristoteles

07:00 Gepost door [NeCo] in quote | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-09-07

blèrende blokkendoos

Borsten zijn wel degelijk wapens. Een goed offensief, al bieden ze weinig bescherming. Naakt en in de olie verdwaal ik in de kleine kamers en gangen van mijn vuil bemeubelde blokkendoos. Toch voel ik geen veiligheid door me achter mijn bumpers te verstoppen. Elke vloerplank die meegeeft onder de eeltplekken van mijn voorvoet kan een valstrik zijn en een bom ontsteken. Ziek in mijn blèrende hoofd zoek ik op handen en voeten naar struikeldraden en andere boobytraps. Zonder explosies of kleren plof ik ijskoud, met de billen bloot, in de zetel. Daar treft Lucas me aan. Stilleven met meurende adem, sproeten, sinaasappelhuid en flinterdun haar.  

23:23 Gepost door [NeCo] in proza | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

28-08-07

Gekruiste tenen

Samen zoeken naar pareltjes in het culturele zand. Een hoogseizoen vol tijkeringen die onze zintuigen en emoties aanspreken. 

Twee duikers. Eens op het droge dan met gekruiste tenen in de vloed. Onze blik over de kim. Samen verlangend naar verlies van lichaam onder de waterspiegel. Naar begeerlijke vondsten. Schatten voor de geest. Paarlemoeren sensaties die we rijgen aan de schering die ons verbindt.

20:46 Gepost door [NeCo] | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-08-07

Trage flirt

Zijn lach ontvouwt traag over zijn gezicht, alsof hij hem in zijn huidplooien tracht te verbergen.

De verhulde geneugte start met een fonkeling in zijn lichtbruine ogen, prikkels in de hersenpan en valt ten slotte glanzend open in een mooie mond vol witte tanden tussen krullende lippen. Uitgerokken genot in slowmotion. Getemporiseerd tot een moment suprême voor beide partijen. Stralend, glimmend, flirtend.

22:11 Gepost door [NeCo] | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende